Home>>Weblog>>Moorden in Noorwegen, en de inspiratiebron

Moorden in Noorwegen, en de inspiratiebron

23 jul 2011
Moorden in noorwegen en de inspiratiebron

(geschreven zaterdag 23 juli) Wat een ongelooflijke moordpartij in Noorwegen! Meer dan 80 doden. De eerste details over de dader zijn ook binnen. Hij zou orthodox-christelijk zijn, uiterst rechts, houden van jagen, islamcriticaster en zou ook hebben gezegd dat de PVV van Geert Wilders de enige ‘ware’ conservatieve partij zou zijn.

Na het nieuws dat er een link was tussen deze gek en Wilders, zag je meteen op twitter en facebook een aantal haast triomfantelijke berichten verschijnen. Waar Wilders vaak Islamitisch geïnspireerd geweld koppelt aan iedereen die deze religie aanhangt, gebeurde hetzelfde nu in zijn richting. De berichtjes leken op een koekje van eigen deeg.

Het is een idiote reflex. Juist mensen die terecht kritisch zijn op de veralgemeniseringen van Wilders moeten juist het goede voorbeeld geven. Mensen zijn altijd verantwoordelijke voor hun –eigen- daden. Dus als iemand geweld pleegt geïnspireerd door de Bijbel, de Koran, het Communisme, Conservatisme of wat dan ook, dan houden we niet alle anderen die hier aanhanger van zijn verantwoordelijk voor zo’n daad.

Ter illustratie:

Het enige twitterbericht dat de 32-jarige Anders Behring Breivik ooit plaatste was een citaat van de 19de eeuwse John Stuart Mill.

Het citaat was:

“One person with a belief is equal to a force of 99 who have only interests.”

Een prachtig citaat! John Stuart Mill is een van de grootste sociaal-liberale denkers, vind ik. Voor mijn vrije lezinkjes op www.vrijzinnig.com en youtube heb ik al een aantal keer gebruik gemaakt van zijn fantastische boek ‘On Liberty’. Maar moet ik nou Mill als een besmette schrijver gaan zien? Omdat deze gek zich ook blijkbaar door hem heeft laten inspireren? Of ben ik nu ook een beetje verdacht?

Nee dus.

Hieronder 'uit protest' twee al wat oudere Vrije Lezingen gebaseerd op John Stuart Mill. Toevallig gaat de eerste over de slechte reflex van het veralgemeniseren.. De tweede  lezing was een paar maanden voor de verkiezingen van 2010. Hierin staat opnieuw het belang van het individu tegen over de groep centraal.