Home>>Weblog>>Intussen in Amerika: Ron Paul

Intussen in Amerika: Ron Paul

12 jan 2012
Intussen in amerika ron paul

Dit jaar zijn de nieuwe presidentsverkiezingen in Amerika. Altijd spannend. Amerika is zo'n belangrijk land dat een koerswijziging daar ook gevolgen heeft voor ons. Bovendien is de Amerikaanse politiek spannend vanwege het land zelf. Ik ben vaak in Amerika geweest en ben telkens weer verrast.

Ik erger me daarom altijd een beetje als mensen zo terloops zeggen: 'Ik hou niet zo van Amerika..' Meestal wordt dat trouwens gezegd door mensen die er nog nooit geweest zijn. Meestal volgen dan argumenten als: "Mensen zijn daar oppervlakkig en niet 'echt'", "Ze hebben er geen cultuur" Argumenten die zelf nogal van oppervlakkigheid getuigen. Feit is dat er ruim 300 miljoen mensen wonen, in 50 zeer onafhankelijke en zeer verschillende deelstaten, waar het er minstens net zo divers aan toe gaat als in Europa.

Een van de andere misverstanden is dat iedereen er zeer conservatief en kleinburgerlijk is. En dan wordt vooral gekeken naar de Republikeinse Partij.

Ja, het is waar dat het deel strenggelovige Amerikaanse Christenen vooral op die partij stemt, en dat rond economische en buitenlandse politiek deze partij vrij behoudend is. Ook rond ethische onderwerpen kiest deze partij meestal het zeer conservatieve pad.

Maar die standpunten lijken steeds meer ter discussie te staan.

Een van de presidentskandidaten die het op dit moment opmerkelijk goed doet in de Republikeinse partij is Ron Paul. Deze senior-politicus lijkt in eerste instantie op een klassieke, en zeer uitgesproken klassieke Republikein. Hij is tegen inkomstenbelastingen, tegen de Centrale Bank en tegen regels vanuit Washington.

Maar deze libertarische buitenbeen houdt er ook nog andere standpunten op na. Zo is hij tegen de doodstraf. Tegen de 'The War on Drugs' omdat die niet werkt; Hij pleit voor regulering van drugs. Bovendien is hij geen tegenstander van het openstellen van het huwelijk voor mensen van het gelijke geslacht. Hij beschouwt het huwelijk namelijk als een vrijwillige afspraak tussen mensen die anderen daarmee geen kwaad doen, en vindt dat dus homo's en lesbiennes hierin niet in de weg mogen worden gezeten door de overheid. Bovendien verzet Ron Paul zich regelmatig tegen inperking van Burgerlijke Vrijheden.

Voor de goede orde: president Obama is voor de doodstraf, voor de ‘War on Drugs’ en tegenstander van het openen van het huwelijk. Hoewel tegenstander? Het is waarschijnlijker dat hij niet durft te zeggen dat hij eigenlijk het tegenovergestelde denkt van wat hij zegt. Bang om kiezers tegen het hoofd te stoten.

Het is juist het lef van Ron Paul om juist wel dit soort heilige huisjes aan te pakken, dat hem vooral onder jonge en stadse Republikeinen populair maakt. Hij is klassiek voorstander van small-government, maar is modern in zijn meer levensbeschouwelijke standpunten. De Republikeinse partijelite schrikt zich intussen een ongeluk van zijn lef en van zijn opmerkelijke succes.

Afgelopen zomer was ik in Amerika en sprak ik toevallig ook een aantal Republikeinse jonge kiezers. Nee, geen wereldvreemde en naar binnen gekeerde, dogmatische jongeren, integendeel. Zij hadden niet zo veel op met Obama en de Democraten, maar ook niet met de beperkte maar hardnekkige religieuze-fundi's in hun eigen partij. Ook niet met de bange, zogenaamd gematigde flank die heel krampachtig vastklampen aan oude standpunten, uit vrees kiezers voor het hoofd te stoten. Ze leken me precies het soort kiezers dat misschien nu wel wat ziet in Ron Paul. De Republikeinse Partij moet rekening houden met deze belangrijke verschuiving in hun electoraat.

En de Democraten? Als ik Amerikaan zou zijn, dan zou ik in November waarschijnlijk toch, ondanks de teleurstellingen, weer op Obama stemmen. Maar ik hoop dat Obama iets meer op Ron Paul gaat lijken. Iets minder bang, iets minder grijs. Obama, can you do that? Yes?