Op 9 en 10 december 2004 was ik in Oslo voor de Nobelprijsuitreikingen. Deze ging naar Wangari Maathai, die dit jaar de Nobelprijs voor de Vrede won. Zij is de eerste milieubeschermer die de prijs krijgt. Ik pleit al enkele jaren met een keur aan organisaties en prominente wereldburgers voor een Nobelprijs voor Duurzaamheid. Tijdens een ontmoeting werd Maathai dit initiatief voorgelegd.
Op de vraag wat zij dacht van de internationale campagne om te komen tot een nieuwe Nobelprijs voor Duurzame Ontwikkeling, zei ze: Ik weet niet wat de Noorse Nobelprijsorganisatie er van vind, maar het is mijn overtuiging dat toekomstige Nobelprijzen steeds meer in het teken van duurzaamheid komen te staan. Het is onontkoombaar. Het heeft mijn sympathie. Maathai won de Nobelprijs voor haar werk voor herbossing in Afrika en haar aandacht voor het milieu. Het is een goed teken dat de Nobelprijs dit jaar gaat naar iemand die zich hard maakt tegen ontbossing in Afrika. Want milieuproblemen vallen steeds vaker samen met vrede- en veiligheidsvraagstukken. Er zijn nu al oorlogen begonnen om water, en dat zal in de toekomst alleen nog maar meer worden. Maar de aandacht hiervoor mag niet eenmalig zijn. Er moet structurele aandacht komen voor mensen die leiderschap tonen op het gebied van duurzame ontwikkeling en milieu. De meest prestigieuze prijs ter wereld, de Nobelrpijs, kan daar een grote rol in spelen. We gaan dus door met onze internationale campagne. Het initiatief voor de nieuwe Nobelprijs is twee jaar geleden genomen door mij, Brits Europarlementarier Chris Davies, voormalig jongerenvertegenwoordiger Aaldijk en wordt inmiddels ondersteund door de Dalai Lame, het Wereldnatuurfonds, IUCN, the Woldwatch Inistitute en meer dan een miljoen mensen over de hele wereld.