Home>>Nieuws>>In memoriam (J.C. Bloem)

In memoriam (J.C. Bloem)

03 aug 2007

Dit gedicht van J.C. Bloem las Laura Kok voor op de begrafenis van Floor van der Ham op 24 juli 2007.

In memoriam

 

De blaren vallen in de gele grachten;

Weer keert het najaar en het najaarsweer

Op de aarde, en de donkre harten smachten

Der levenden.

Hij ziet het nimmermeer

Hoe had hij dit bemind, die duistre straten

Die atmosfeer van mist en zaligheid,

Wanneer het avond wordt en het verlaten

Plaveisel vochtig is en vreemd en wijd.

Hij was geboren voor de stille dingen,

Waarmee wij leven

" maar niet even lang- waarvan wij "t wezen slaken in ons zingen, Totdat wij zinken, en met ons de zang.

Het was een herfst als nu: de herfsten keren, maar niet de harten, na hun korten dag;

Wij stonden, wreed van menselijk begeren,

In de ademlooze kamer waar hij lag

En voor altijd is dit mij bijgebleven:

Hoe zeer veel stiller dood dan slapen is;

dat het een dag"lijks wonder is, te leven,

en elk ontwaken een herrijzenis.

Nu weer hervind ik mij in het gewijde Seizoen,

waar de gevallen blaren zijn

Als het veeg zonlicht van een dood getijde

En denk: hoe lang nog leef ik in die schijn?

Wat blijft ons over van dit lange derven,

Dat leven is?

Wat dat ik nog begeer? 

voor hem en mij een herfst die niet kan sterven;

zon, mist en stilte, en dan voor immermeer.

 

J.C. Bloem