Home>>Nieuws>>Gaan waar militairen gaan

Gaan waar militairen gaan

27 aug 2014
Gaan waar militairen gaan

De dienst Humanistische verzorging in de Krijgsmacht bestaat 50 jaar. Boris van der Ham, voorzitter van het Humanistisch Verbond sprak een volle zaal militairen toe, om hen daarmee te feliciteren. Hij herinnerde de zaal eraan hoe niet gelovigen voordien werden gemarginaliseerd. "Voor 1964 was er slechts de keuze tussen een dominee voor de protestanten, een almoezenier voor de katholieken, of het toilet schoonmaken voor de niet gelovigen. Gelukkig kunnen niet religieuzen al 50 jaar terecht bij de humanisten."

Gaan waar militairen gaan, om samen te bouwen aan het leven. Als vrije geesten, als zorgzame mensen. Ik dank mijn zendende instantie, voor die opdracht, ik dank mijn krijgsmacht voor die mogelijkheid en ik dank mijn land voor die vrijheid.”
Met deze woorden eindigde Hoofdkrijgsmachtraadsvrouw Ingeborg Takken haar toespraak.

De dienst geestelijke verzorging bij defensie vierde  zijn 50-jarig bestaan. Zo’n 300 genodigden gestoken in uniform of tenue de ville luisterden aandachtig naar de toespraken, dansten licht mee op de Your Song-nummers van Pine Bluff ft. Brat Spitt, My Favorite Scar, Maame Joses, Joep van Geffen, Qeaux Qeaux Joans, Aniek Maren en Debra Jade en ontvingen het boekje Humanisme, overlevingsgids voor zelfdenkers.

Het eerste exemplaar ervan overhandigde Boris van der Ham, voorzitter van het Humanistisch Verbond, de zendende instantie van de humanistisch geestelijk verzorgers aan Ingeborg Takken. In het boekje staat een heldere uitleg van wat humanisme is, uitgelegd in tien termen, losjes geïnspireerd op de 'postulaten' van Verbondsoprichter Jaap van Praag: toevallig, volledigheid, bestaan, ervaarbaarheid, redelijkheid, vrijheid, gelijkheid, natuurlijkheid, dynamisch, verbondenheid.   

De artiesten van Your Song in concert zongen de verhalen van ‘hun’ militairen. En dat is waar het om gaat. In het dagelijkse werk van de geestelijk verzorgers. Takken: “Dat staat centraal, het verhaal van militairen, het verhaal van mensen. Wat wij als geestelijk verzorgers willen, is samen bouwen aan het verhaal van het leven. Een góed leven, dat een mens zelf vorm en betekenis mag geven. In persoonlijke vrijheid en zorg voor elkaar. Dat lukt je niet alleen. Daarbij hebben mensen andere mensen nodig. Voor steun en troost, voor inspiratie en moed. En ook om te weten wat die woorden eigenlijk betekenen.”

Op 1 september 1964 gingen vijf humanistisch geestelijk verzorgers aan de slag. Harry Lips, Jan Troost, Dolf Zoetbier, Henk van Sandwijk en Seine van de Belt. De omstandigheden waren destijds nogal anders dan nu, vertelt Takken. “Zij begonnen in een lastige tijd met soms taaie weerstand. Humanisme was voor velen aantrekkelijk, maar daarmee ook gevaarlijk. Om gebruik te maken van humanistisch geestelijke verzorging moest je in ieder geval een getekende verklaring inleveren, ondertekend door je ouders."

Inmiddels werken 38 humanistisch geestelijk verzorgers voor een veel kleinere expeditionaire krijgsmacht van beroepsmilitairen. Zij gaan waar militairen gaan: op oefening, in de kazerne, op missies en in het veld bij rampen als die met MH17. Boris van der Ham: 'Recent onderzoek laat zien dat het percentage militairen dat behoefte heeft aan humanistisch geestelijke verzorgers nog steeds stijgt en we wachten op een besluit van de minister om daar ook ruimte voor te maken. De hoeveelheid humanistische raadslieden moet nodig worden aangepast aan de grote behoefte.'