Home>>In de media>>D66 maakte Nederland progressief (Trouw)

D66 maakte Nederland progressief (Trouw)

13 mei 2006

Op 13 mei 2006 verscheen in dagblad Trouw een artikel van mijn hand over D66. Over het bestaansrecht, over de lijsttrekkersverkiezingen en over inhoudelijke vernieuwing.

"D66 staat er niet goed voor. De partij staat laag in de peilingen en worstelt met de vraag: waartoe zijn wij op aarde? Het is interessant te zien dat de felste tegenstanders van D66 dat soms het beste kunnen aangeven. Het orthodox-protestantse blad 'het Reformatorisch Dagblad' plaatste ooit een groot artikel over D66 met als titel 'De architect van het Nieuwe Nederland'. Uitgebreid werd ingegaan op de successen van D66: de keuzevrijheid van ouders voor de scholen van hun kinderen, zelfbeschikking in medisch-ethische zaken, medezeggenschap voor werknemers, en gelijke berechtiging van vrouwen en homoseksuelen. Met ongenoegen moest het blad constateren dat Nederland door D66 'een van de meest progressieve landen in de wereld is'. Onbedoeld werd de kracht van de partij getoond: het opkomen voor individuele ontplooiing van mensen. Het plaatst alle andere bekende D66-thema's in perspectief: De focus op onderwijs, maar ook de verdediging van de vrijheid van meningsuiting en onze sterke internationale inslag met de nadruk op mensenrechten. Ook het vernieuwen van de politiek en het bestuur vloeit hieruit voort. Waar D66 in de jaren zestig individuele mensen wilde bevrijden van de bedwelmende eenheidsworst van de verzuiling, worden vandaag de dag nog steeds mensen in oneigenlijke korsetten geduwd. Het huidige integratiedebat scheert mensen vaak over één kam; In de gezondheidszorg en de sociale zekerheid worden mensen slachtoffer van algemene bepalingen, steriele tijdroosters en verdrinken door gebrek aan persoonlijke aandacht in de massa of verdwijnen naamloos in statistieken. Als ergens de noodzaak voor D66, 'bestuurlijke vernieuwing' en individuele ontplooiing samenkomen, is het wel hier. Met deze opdracht op zak moet de partij ook kritisch durven kijken naar een aantal van de huidige standpunten. Allereerst moet D66 duidelijk kiezen voor een onafhankelijke koers. D66 kan daarvan uit onderwerpen aansnijden waar anderen de aandacht of de moed niet voor hebben: voor een ondogmatisch en ambitieus milieubeleid of maatregelen voor de vergrijzing waar Wouter Bos nog zelfs te voorzichtig in is. D66 moet niet mee willen doen met de ideologische schijngevechtjes tussen de grote politieke partijen of de potige rechtlijnigheid van antipartijen als Wilders, Verdonk en de SP. Waar D66 zich de afgelopen decennia daar toch heeft laten verleiden, herkende de kiezer zich prompt niet meer in de partij. D66 moet vrijzinnig zijn: Niet bozig en 'anti', maar optimistisch en rationeel. D66 dient die onafhankelijkheid ook kiezen ten aanzien van het kabinetsbeleid. De sociaal-economische vernieuwingen van het kabinet waren prima, maar juist D66 moet beseffen dat elk systeem, hoe mooi je het ook had bedacht, feilbaar is en uitzonderingen kent. Het ergerlijke aan dit kabinet, is echter dat bij elke vorm van kritiek men de verdediging kiest. Ook moet D66 herbezinnen op het heilige mantra van de 'keuzevrijheid'. Door de wirwar van informatie en mogelijkheden vindt immers niet iedereen zijn weg. D66 moet hier een actief sociaal beleid voorstaan. Die onafhankelijkheid moet ook getoond worden ten aanzien van het asielbeleid. Verdonk moet haar belofte om definitieve duidelijkheid te geven aan de uitgeprocedeerde asielzoekers vóór 1 juli gestand doen. Ook op het punt van de democratische vernieuwing is bezinning nodig. Waarom moet elke provincie en gemeente op de zelfde manier bestuurd worden? Ook de voortgaande privatiseringen van overheidsdiensten moet worden gestuit. Steeds vaker stelt de overheid dat mensen hun burgerschap maar moeten vormgeven met hun portemonnee in plaats van met hun stemrecht. Maar waarom zou de kiezer de politiek nog vertrouwen als ze nergens meer over gáán? D66 heeft een belangrijke missie. De moeilijke tijd waarin D66 zich nu bevindt kan echter louterend zijn bij het bevestigen ervan. Laat de lijsttrekkersverkiezingen de komende weken dus niet alleen laten gaan over uitstraling, stijl en atmosfeer, maar vooral over de inhoud.